Szukaj w serwisie:

Forum - Sprostowanie świadectwa pracy

+ napisz odpowiedź
~Sylwia
2011-12-09 19:11:46

Witam.
W świadectwie pracy, w jednym z podpunktów dotyczących wykorzystania urlopu jest wzmianka, iż pracodawca wypłacił ekwiwalent za urlop. Problem jest w tym, że pracodawca nie wypłacił wynagrodzenia i tego ekwiwalentu. Czy w związku z tym mogę napisać do pracodawcy wniosek o sprostowanie tego podpunktu o wypłacie ekwiwalentu? Czy takich spraw sprostowanie nie dotyczy?

~Piotr Wąż, ekspert prawa pracy
2011-12-14 09:14:41

Wydanie świadectwa pracy jest obowiązkiem spoczywającym na pracodawcy w wynikającym z faktu rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy (zob. art. 97 ust. 1 KP). Zawiera ono określone przepisami prawa informacje dokumentujące przebieg zatrudnienia w ramach danego stosunku pracy, niezbędne do ustalenia uprawnień pracowniczych oraz uprawnień z ubezpieczenia społecznego.

Do wspomnianych informacji, których zamieszczenie w treści świadectwa pracy jest wymagane należy m.in. informacja o urlopie wypoczynkowym wykorzystanym przez pracownika w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek pracy.

Regułą jest wykorzystanie urlopu wypoczynkowego w naturze (zob. art. 152 § 1 KP). Prawo do urlopu przysługuje jednak wyłącznie pracownikowi. Oznacza to, że przesłanką warunkującą możliwość skorzystania z omawianego prawa w naturze jest istnienie stosunku pracy. Z dniem rozwiązania stosunku pracy prawo do urlopu wypoczynkowego w naturze przekształca się w prawo do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop (zob. wyrok SN z 29.03.2001 r., I PKN 336/00, OSNAPiUS 2003/1/14).

W momencie ustania stosunku pracy prawo do ekwiwalentu za niewykorzystany urlop staje się faktem, który powinien zostać odnotowany w świadectwie pracy. W prawidłowo sporządzonym świadectwie pracy pracodawca powinien więc wskazać liczbę dni i godzin urlopu wypoczynkowego przysługującego pracownikowi w roku kalendarzowym, w którym ustaje stosunek pracy, określając jednoznacznie ilości dni (godzin) urlopu wykorzystanego w naturze oraz ilość dni (godzin) urlopu, za które przysługuje ekwiwalent pieniężny.

Zapis poczyniony w wydanym Pani świadectwie pracy jest zatem prawidłowy. Przewidziana w art. 97 § 21 KP procedura korekty świadectwa pracy w sytuacji, w której pracodawca pomimo zamieszczenia w świadectwie przedmiotowego zapisu ostatecznie jednak ekwiwalentu nie wypłacił - nie wchodzi w grę. W takiej sytuacji pracownik powinien sięgnąć po przysługujące mu środki prawne służące uzyskaniu należnego świadczenia.

Obowiązek wypłacenia ekwiwalentu ma charakter bezwzględny. Z obowiązku tego zwolniony jest wyłącznie pracodawca, który bezpośrednio po ustaniu umowy o pracę zawiera z pracownikiem kolejną umowę, w trakcie obowiązywania której pracownik będzie wykorzystywał urlop nabyty podczas trwania umowy poprzedniej.

Tego typu „przeniesienie niewykorzystanego urlopu” na kolejną umowę o pracę musi być uzgodnione uprzednio z pracownikiem.
Poza tym wyjątkiem przepisy nie dopuszczają możliwości niewypłacenia ekwiwalentu w związku z rozwiązaniem lub wygaśnięciem umowy o pracę. Prawo do ekwiwalentu powstaje już w dacie ustania stosunku pracy. W tym dniu roszczenie pracownika o wypłatę ekwiwalentu staje się wymagalne (postanowienie SN z 5.12.1996 r., I PKN 34/96, OSNAPiUS 1997/13/237). Z tą chwilą świadczenie to może być dochodzone na drodze postępowania sądowego.

Stąd też właściwym działaniem podjętym przez pracownika wobec pracodawcy opóźniającego się z wypłatą ekwiwalentu jest złożenie pozwu o jego wypłatę do sądu pracy. Moment złożenia pozwu może być poprzedzony skierowaniem do pracodawcy wezwania do zapłaty, choć nie jest to działanie konieczne. Niemniej jednak perspektywa kłopotliwej konieczności udziału w procedurze sądowej nierzadko okazuje się efektywnym „środkiem motywującym” pracodawcę do wypłacenia ekwiwalentu.

O fakcie niewypłacenia ekwiwalentu można również powiadomić Państwową Inspekcję Pracy w formie skargi. Interwencja inspektora pracy w tego typu sytuacji jest z reguły szybkim i skutecznym sposobem uzyskania omawianego świadczenia, bez potrzeby kierowania sprawy na drogę postępowania sądowego.

+ napisz odpowiedź